Gieren blijken verrassend veel te vertellen te hebben.

Bij een gier denk je misschien aan een vogel die zwijgend boven het landschap zweeft. Maar Rüppells gieren leven in grote, sociale groepen. Daar moeten ze elkaar herkennen, reageren op rangorde en omgaan met soortgenoten die allemaal op hetzelfde voedsel afkomen. Het blijkt dat ze daarbij een verrassend rijke verzameling geluiden gebruiken.

Voor zijn onderzoek maakte Connor Proudfoot van de Universiteit Utrecht ongeveer 150 uur opnames bij groepen gieren in Diergaarde Blijdorp en Avifauna. Dat leverde circa 2.500 afzonderlijke vogelgeluiden op. Bij het analyseren van onder meer toonhoogte en opbouw onderscheidden de onderzoekers zestien verschillende roepen.

Sommige klanken waren duidelijk gescheiden, andere liepen geleidelijk in elkaar over. Dat kan betekenen dat de vogels niet alleen een bepaalde stemming laten horen, maar ook hoe sterk die is. Zelfs kuikens blijken al in het ei geluid te maken, ongeveer twee dagen voordat ze uitkomen.

De studie in PLOS One levert nieuwe kennis op over diercommunicatie. De ernstig bedreigde gier zou er op termijn ook baat bij kunnen hebben: mogelijk helpt kennis van roepen bij de voortplanting in dierentuinen. Dat is nog een onderzoeksvraag, geen bewezen succes. De ontdekking zelf staat wel: deze vogels zijn een stuk minder stil dan we dachten.