Twee nieuwe snaveldelen — en de hoornraaf pakt zelf weer een muis.

De ochtend na zijn operatie pakte de zuidelijke hoornraaf uit ARTIS alweer zelf een muis. Voor deze vogel is dat een belangrijk resultaat: zowel zijn boven- als ondersnavel was beschadigd. Een snavel is niet alleen nodig om voedsel vast te pakken, maar ook om het verenpak te verzorgen.

In het Universitair Dierenziekenhuis kreeg hij twee op maat gemaakte, 3D-geprinte protheses. Een CT-scan hielp het behandelteam de vorm en bevestiging nauwkeurig voor te bereiden. Het ontwerp combineert een stevige titanium basis met een deel van nylon dat gemakkelijker kan worden aangepast.

De behandeling bracht verschillende vakgebieden samen. Behalve ARTIS en de Utrechtse diergeneeskunde waren ook het UMC Utrecht en het Belgische bedrijf Amnovis betrokken. Kennis over medische beeldvorming en het maken van implantaten werd zo toegepast op een patiënt met veren.

Al op de dag van de ingreep begon de vogel zijn nieuwe snavel te gebruiken. Enkele dagen later verzorgde hij er ook zijn veren mee. Het zijn tastbare vroege tekenen dat de constructie doet waarvoor ze is gemaakt.

De ervaring betreft één dier. Hoe de protheses zich op langere termijn houden, moet de verdere begeleiding uitwijzen. Het nieuws is daarom vooral deze geslaagde eerste stap: een vogel die een essentieel stuk gereedschap kwijt was, kan er weer zelfstandig mee aan de slag.